verb (فعل)commonpast (گذشته): beamedpast participle (مفعولی): beamed-ing (حال): beaming3rd (سوم): beams
فعل — تابیدن
تابیدنلبخند زدن با شعف
لبخند زدن با خوشحالی یا افتخار زیاد.
Smiling brightly with happiness or pride.
«بعد از امتحان با شعف میدرخشید.»
“She was beaming with joy after the exam.”
«او آنجا ایستاده بود و با افتخار میدرخشید.»
“He stood there, beaming proudly.”
تفاوت با واژههای مشابه
smiling— لبخند زدن
متداول. شادی را نشان میدهد؛ هنگام نشان دادن شادی قابل تعویض است.
Common. Indicates happiness; interchangeable when showing joy.