bewitcher
اسم — جادوگر
کسی که جادو میکند؛ کسی که فرد یا چیزی را مسحور یا جادو میکند.
A person who bewitches; one who enchants or casts a spell over someone or something.
«او به عنوان یک افسونگر شناخته میشد که همه را با آهنگهایش مسحور میکرد.»
“She was known as a bewitcher, captivating all with her songs.”
«قصههای قدیمی از یک جادوگر قدرتمند در جنگل صحبت میکردند.»
“The old tales spoke of a powerful bewitcher in the forest.”
تفاوت با واژههای مشابه
ادبی/فانتزی. غالباً به توانایی جادویی برای فریبندگی یا دلربایی اشاره دارد، معمولاً با مفاهیم مثبت یا خنثی، کمتر شومتر از bewitcher. A powerful enchanter در فانتزی متداول است، اما bewitcher جادوی منفیتر یا کنترلکنندهتری را القا میکند.
Literary/fantasy. Often implies a magical ability to charm or delight, usually with positive or neutral connotations, less sinister than 'bewitcher'. 'A powerful enchanter' is common in fantasy, but 'a bewitcher' implies a more negative or controlling magic.
ادبی/فانتزی. کسی که جادو میکند، اغلب با جادوی قدرتمند و گاهی تاریک مرتبط است. A wise sorcerer درست است، bewitcher اغلب عنصر شخصیتر و فریبندهتری دارد.
Literary/fantasy. A practitioner of magic, often associated with powerful, sometimes dark, magic. 'A wise sorcerer' works, 'a bewitcher' often has a more personal, captivating element.