bouncing
bounc·ing/ˈbaʊnsɪŋ/
bounceto rebound or spring back-ingpresent participle(verb form)continuing action
adjective (صفت)common
صفت — جهنده
جهندهپرشور
به طور مکرر بالا و پایین حرکت کردن؛ پرجنبوجوش یا سرزنده.
Moving up and down repeatedly; lively or energetic.
«توپ جهنده سخت بود بگیریم.»
“The bouncing ball was hard to catch.”
«او یک پسر بچه سالم و سرحال دارد.»
“She has a bouncing baby boy.”