castle
اسم — قلعه
ساختمانی بزرگ و مستحکم با دیوارهای ضخیم که در گذشته برای دفاع و سکونت اشراف ساخته میشد.
A large fortified building or group of buildings with thick walls, built in the past for defense and residence of nobility.
«قلعه قرون وسطایی روی تپه بود.»
“The medieval castle stood on top of the hill.”
«آنها در سفرشان از قلعه معروفی بازدید کردند.»
“They visited a famous castle during their trip.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/تاریخی. همیشه قابل جایگزینی نیست؛ دژ بیشتر به جنبه نظامی تأکید دارد و معمولاً محل سکونت نیست.
Formal/history. Not always interchangeable; fortress emphasizes military defense, often without residential function. 'A fortress was built to protect the city' works; 'He lived in a fortress' is less common.
رسمی. معمولاً به محل اقامت مجلل پادشاهان اشاره دارد و کمتر حالت نظامی دارد.
Formal. Refers mainly to grand residences of royalty, usually less fortified than castles. 'The king lived in a palace' fits; 'The castle was attacked' does not.
فعل — قلعه کردن (شطرنج)
حرکت دادن همزمان شاه و رخ در شطرنج برای محافظت از شاه.
To move a king and rook simultaneously in chess, swapping positions to protect the king.
«او در اوایل بازی قلعه کرد.»
“He decided to castle early in the game.”
«قلعه کردن به محافظت شاه از حملات کمک میکند.»
“Castling helps safeguard the king from attacks.”