companion
اسم — همدم
شخصی که به عنوان دوست یا همراه با فرد دیگری وقت میگذراند
A person who spends time with another as a friend or partner
«او همراه وفادار او در طول سفر بود.»
“She was his loyal companion during the trip.”
«سگ، همراه وفاداری برای پیرمرد است.»
“The dog is a faithful companion to the old man.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اگر companion همان دوست باشد جایگزین است؛ اما اگر همراه یا همکار باشد نه. مثلاً جملهی «او دوست من است» درست است ولی «همراه من در کسبوکار» کمتر رایج.
Common. Interchangeable when a companion is a friend; not interchangeable if companion is just a partner or colleague. For example, 'He is my friend' works but 'My companion in business' is less usual.
رسمی/خنثی. وقتی companion به رابطه نزدیک یا مساوی اشاره دارد، به خصوص در رابطه عاشقانه یا کاری استفاده میشود. همیشه جایگزین casual نیست.
Formal/neutral. Used when companion implies a close relationship or equal association, especially in romantic or work context. Not always interchangeable with friend or companion in casual contexts.
متضادها
صفت — همراه
بهعنوان همراه یا مکمل عمل کردن؛ طوری ساخته شده که همراه چیزی دیگر استفاده شود
Serving as a companion or complement; designed to be used together with something else
«این کتاب راهنما، جلد مکمل کتاب درسی اصلی است.»
“This guidebook is a companion volume to the main textbook.”
«وبسایت همراه، منابع اضافی ارائه میدهد.»
“The companion website offers additional resources.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. وقتی companion به معنی کمکی است، مخصوصاً در زمینههای فنی؛ در زمینههای اجتماعی جایگزین نیست.
Formal/technical. When companion means supplementary or additional, especially in technical contexts. Not interchangeable in social contexts.
رسمی. به معنی تکمیلی یا اضافی، در زمینه آموزشی یا فنی. همیشه جایگزین companion به معنی همدم نیست.
Formal. Means serving as an addition or complement, used in educational or technical contexts. Not always interchangeable when companion means a living partner.