consent
اسم — رضایت
اجازه یا موافقت برای انجام کاری یا رخ دادن آن.
Permission or agreement given for something to happen or be done.
«بیمار برای عمل جراحی رضایت داد.»
“The patient gave consent for the operation.”
«برای شرکت در سفر به رضایت والدین نیاز داری.»
“You need parental consent to join the trip.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج و کمی رسمی. وقتی تأکید روی اجازه رسمی باشد قابل جایگزینی است، مثلاً «تایید پروژه را داد.» برای موافقت شخصی کمتر استفاده میشود.
Common and slightly formal. Interchangeable with consent when emphasizing official or formal permission, e.g. 'She gave approval for the project.' Not for personal agreement, e.g. 'He gave consent to marry' is better.
رایج. وقتی طرفین به طور متقابل موافقت کنند قابل جایگزینی است، مثل قرارداد. برای اجازه فردی مثل رضایت پزشکی مناسب نیست.
Common. Interchangeable in contexts where parties mutually agree, e.g. contracts. Not interchangeable when referring to individual permission like medical consent.
متضادها
فعل — رضایت دادن
دادن اجازه یا موافقت با انجام چیزی.
To give permission or agree to something.
«او برای مصاحبه موافقت کرد.»
“She consented to the interview.”
«او با سیاست جدید موافقت نکرد.»
“He did not consent to the new policy.”
تفاوت با واژههای مشابه
بسیار رایج و غیررسمی. وقتی روی موافقت کلی تمرکز باشد قابل جایگزینی است، مثلاً «او با شرایط موافقت کرد.» کمی غیررسمیتر است.
Very common and informal. Interchangeable with consent when focusing on general agreement, e.g. 'She agreed to the terms.' Slightly less formal than consent.
رایج و رسمی. وقتی روی اجازه رسمی تاکید باشد قابل جایگزینی است، مثلاً «معلم اجازه داد دانشآموز برود.» همیشه برای موافقت شخصی نیست.
Common and formal. Interchangeable when emphasizing official permission, e.g. 'The teacher permitted the student to leave.' Not always interchangeable for personal agreement.