اسم — ثبات (1)
خصوصیت وفاداری و قابلاعتماد بودن که بهطور مداوم ادامه دارد.
The quality of being enduringly faithful and dependable.
«او به پایداری او در برابر همه مشکلات احترام میگذاشت.»
“She admired his constancy despite all difficulties.”
«ثبات در دوستی بسیار ارزشمند است.»
“Constancy in friendship is highly valued.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. زمانی که بر وفاداری به شخص یا هدف تأکید میشود قابل جایگزینی است؛ وفاداری بیشتر حالت شخصی دارد اما constancy معانی کلیتر هم دارد.
Common. Interchangeable with 'constancy' mainly when emphasizing loyalty to a person or cause—'his faithfulness' fits personal loyalty; 'constancy' can cover loyalty and unchanging nature in general.
رسمی. مشابه constancy اما رسمیتر و بیشتر برای حمایت یا باورهای محکم بهکار میرود؛ کمتر برای موقعیتهای غیر شخصی استفاده میشود.
Formal. Similar to 'constancy' but more formal, used for firm and unwavering support or belief—'steadfastness in beliefs' is common; less used for general unchanging situations.
اسم — ثبات (2)
خصوصیت ثابت و بدون تغییر بودن در طول زمان، در طبیعت یا ویژگیها.
The quality of being unchanging or constant over time in nature or characteristics.
«ثبات مدار سیاره تعجبآور بود.»
“The constancy of the planet’s orbit was surprising.”
«پایداری دما برای این آزمایش حیاتی است.»
“Constancy in temperature is crucial for this experiment.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. بیشتر برای شرایط فیزیکی یا احساسی ثابت استفاده میشود؛ stability به محکم بودن اشاره دارد و constancy به تغییرناپذیری در طول زمان.
Common. Often used for physical or emotional conditions being steady; while 'stability' and 'constancy' overlap, stability suggests firmness, constancy implies unchanging nature over time.
رسمی/ادبی. بر دوام بسیار طولانی یا همیشگی تأکید دارد، در حالی که constancy علاوه بر زمان، معانی وفاداری و قابلیت اعتماد را نیز دارد.
Formal/literary. Emphasizes lasting forever or a very long time, while 'constancy' can be about reliability or loyalty as well as duration.