inconstancy
اسم — ناپایداری
حالتی از عدم ثبات در احساسات یا رفتار که آدم را غیرقابل اعتماد میکند.
The quality or state of being changeable or unreliable in attitude or feelings.
«عدم ثبات او باعث شد به قولهایش سخت بتوان اعتماد کرد.»
“His inconstancy made it hard to trust his promises.”
«بیثباتی هوا در بهار معمول است.»
“Inconstancy in the weather is common in spring.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. برای کسی که مدام نظر یا احساسش تغییر میکند استفاده میشود؛ معادل نزدیک اما کمرسمیتری نسبت به inconstancy است.
Informal. Used to describe someone who changes their mind or feelings often; similar in meaning but less formal than inconstancy.
رایج. بر توانایی یا تمایل به تغییر تأکید دارد و خنثیتر از inconstancy است.
Common. Emphasizes the ability or tendency to change, closely related but more neutral than inconstancy.