crashes
crash·es/ˈkræʃɪz/
crashto collide violently-esthird person singular present tense suffix
1verb (فعل)commonpast (گذشته): crashedpast participle (مفعولی): crashed-ing (حال): crashing3rd (سوم): crashes
فعل — برخورد کردن
برخورد کردنتصادف کردن
برخورد شدید یا ناگهانی که معمولاً باعث آسیب میشود. (صورت سوم مفرد فعل)
(in third person singular) To collide violently or suddenly, often resulting in damage.
«ماشین با دیوار برخورد میکند.»
“The car crashes into the wall.”
«کامپیوترش اغلب خراب میشود.»
“He crashes his computer frequently.”
تفاوت با واژههای مشابه
متضادها
2noun (اسم)commonplural (جمع): crashes
اسم — تصادف
تصادفبرخورد
برخورد یا حادثهای که معمولاً شامل وسایل نقلیه یا دستگاهها است.
A collision or accident, usually involving vehicles or machines.
«تصادف باعث تأخیر در ترافیک شد.»
“The crash caused traffic delays.”
«در بزرگراه یک تصادف بزرگ رخ داد.»
“There was a big crash on the highway.”