فعل — نماز خواندن
عمل خواندن نماز، به ویژه به خدمت نماز یهودی اشاره دارد.
The act of praying, especially referring to a specific Jewish liturgical prayer service.
«او آرام در کنیسه نماز میخواند.»
“He was davening silently in the synagogue.”
«نماز خواندن میتواند یک تجربه عمیقاً شخصی باشد.»
“Davening can be a deeply personal experience.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. اصطلاح عمومی برای ارتباط با خدا. در اشاره به عمل کلی دعا کردن قابل تعویض است، اما davening به طور خاص به نمازهای مذهبی یهودی اشاره دارد.
Everyday. General term for communicating with a deity. Interchangeable when referring to the general act of prayer, but 'davening' specifically implies Jewish liturgical prayer.
رایج. ابراز احترام و ستایش به یک خدا. گستردهتر از davening و خاص نماز یهودی نیست. برای عمل خاص نماز یهودی قابل تعویض نیست.
Common. Expressing reverence and adoration for a deity. Broader than 'davening' and not specific to Jewish prayer. Not interchangeable for the specific act of Jewish prayer.
اسم — نماز یهودی
عمل یا تمرین دعا، به ویژه در یهودیت که اغلب شامل تکان خوردن و ریتم خاصی است.
The practice or act of prayer, particularly within Judaism, often involving swaying and a specific rhythm.
«صدای نماز خواندن اتاق را پر کرده بود.»
“The sound of davening filled the room.”
«او در نماز روزانه آرامش مییابد.»
“He finds comfort in daily davening.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. کلیترین اصطلاح برای عمل التماس یا شکرگزاری به خدا. davening نوع خاصی از دعا در یهودیت است، بنابراین prayer گستردهتر است.
Everyday. The most general term for an act of supplication or thanksgiving to God. 'Davening' is a specific type of prayer within Judaism, so 'prayer' is broader.