deafened
صفت — ناشنوا
ناشنوا شده به خاطر صدای ناگهانی یا بسیار بلند.
Having lost the ability to hear due to sudden or very loud noise.
«او از صدای بلند موسیقی کر شده بود.»
“She was deafened by the loud music.”
«انفجار کارگران را موقتا کر کرد.»
“The explosion deafened the workers temporarily.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در موارد مربوط به ناشنوایی قابل تعویض، ولی deafened به حالت ایجادشده یا اخیر اشاره دارد؛ deaf معمولاً دائمی است. مثل 'deafened by the explosion' و 'he is deaf'.
Common. Interchangeable in contexts about inability to hear, but 'deafened' implies a recent or caused condition; 'deaf' is often permanent or general. For example, 'deafened by the explosion' vs 'he is deaf'.
متضادها
فعل — کر کردن
باعث شود کسی بهطور موقتی یا دائمی از صدای بلند ناشنوا شود.
To cause someone to temporarily or permanently lose hearing from a loud noise.
«انفجار جمعیت را برای چند دقیقه کر کرد.»
“The blast deafened the crowd for several minutes.”
«آژیرهای بلند ممکن است افراد نزدیک را کر کنند.»
“Loud sirens can deafen people nearby.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنی کاهش صدا است ولی ضعیفتر از deafen است. در معنای کامل یا موقتی ناشنوایی جایگزین نمیشود.
Common. Can mean reducing sound but less strong than 'deafen'. Not interchangeable when meaning complete or temporary hearing loss from loud noise.