deceitfulness
de·ceit·ful·ness/dɪˈsiːtfəlnəs/
de-negation or removalceitconceal or hide (Latin root)-fulfull of-nessstate or quality
noun (اسم)formal
اسم — تزویر
تزویرفریبکاری
ویژگی یا حالتی که در آن فرد غیرصادق، گمراهکننده یا نادرست است.
The quality or state of being dishonest, misleading, or untruthful.
«دروغگویی او مشکلات زیادی در محل کار به وجود آورد.»
“His deceitfulness caused many problems at work.”
«فریبکاری اعتماد را در روابط نابود میکند.»
“Deceitfulness destroys trust in relationships.”
تفاوت با واژههای مشابه
dishonesty— بیصداقتی
رایج؛ اصطلاح کلی برای عدم صداقت، قابل جایگزینی.
Common. General term for lack of honesty, used interchangeably.
deception— فریب
رسمی؛ روی عمل گمراه کردن تاکید دارد.
Formal. Emphasizes the act of misleading or tricking.