verb (فعل)commonpast (گذشته): defeatedpast participle (مفعولی): defeated-ing (حال): defeating3rd (سوم): defeats
فعل — شکست دادن
شکست دادنپیروز شدن بر
عمل پیروزی یافتن در مقابل کسی یا چیزی در رقابت یا نبرد.
The act of winning against someone or something in a contest or battle.
«آنها به راحتی رقبای خود را شکست می‌دهند.»
“They are defeating their rivals easily.”
«استراتژی شکست دادن تیم مؤثر بود.»
“The team's defeating strategy was effective.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
overcoming— غلبه کردن
رایج. تأکید بر غلبه بر مانع یا حریف دارد.
Common. Emphasizes getting past an obstacle or opponent.
conquering— فتح کردن
ادبی. قوی‌تر و معمولاً در زمینه‌های نظامی یا گسترده استفاده می‌شود.
Literary. Stronger and often used in military or large scale contexts.