degenerate
فعل — تنزل کردن
به تدریج کیفیت، وضعیت یا شخصیت چیزی کاهش یا خراب شدن.
To decline or deteriorate in quality, condition, or character over time.
«ساختمان متروکه در طول سالها رو به زوال رفت.»
“The abandoned building degenerated over the years.”
«بدون مراقبت، کیفیت محصول به سرعت کاهش یافت.»
“Without care, the quality of the product degenerated quickly.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی منظور کاهش تدریجی است میتواند جایگزین شود، اما decline کلیتر و کمتر شدید است. مثلاً «سلامتش کاهش یافت» بهتر است تا «degenerate».
Common. Can replace 'degenerate' when referring to gradual worsening, but 'decline' is more general and less severe. E.g., 'His health declined' fits better than 'degenerate'.
رایج/رسمی. در مورد بدتر شدن شرایط قابل جایگزینی است و اغلب در محیطهای رسمی استفاده میشود.
Common/formal. Interchangeable with 'degenerate' regarding worsening condition, often used in formal contexts. E.g., 'Relations deteriorated' works well.
صفت — فاسد
از حالت قبلیاش کاهش یافته یا خراب شده، معمولاً از نظر اخلاقی یا جسمی.
Having declined or deteriorated from a former state, often morally or physically.
«او سبک زندگی فاسدی پر از فساد داشت.»
“He lived a degenerate lifestyle full of vices.”
«حال زوال یافته شهر در همهجا مشهود بود.»
“The degenerate state of the city was evident everywhere.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به انحطاط اخلاقی اشاره دارد، مترادف است؛ بیشتر به اخلاق و صداقت مربوط است.
Common. Can be synonym when referring to moral decline; more specific to ethics and honesty. E.g., 'a corrupt official'.
رسمی. از نظر اخلاقی قویتر از degenerate است؛ اغلب در ادبیات یا نقد رسمی به کار میرود.
Formal. Stronger than 'degenerate' morally; often used in literature or formal critique. E.g., 'a depraved mind'.