deject
فعل — افسرده کردن
کسی را غمگین، ناامید یا افسرده کردن.
To make someone sad, disheartened, or depressed.
«شکستهای مداوم شروع به دلسرد کردن او کرد.»
“The constant failures began to deject him.”
«او از خبرهای بد افسرده شد.»
“He was dejected by the bad news.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. این به معنای از بین بردن امید یا اعتماد به نفس است. زمانی که هدف از بین بردن شور و شوق کسی باشد، قابل تعویض است، اما 'deject' اغلب به معنای اندوه عمیقتر است.
Common. This implies removing hope or confidence. It's interchangeable when the goal is to make someone lose enthusiasm, but 'deject' often implies a deeper sadness. 'The news discouraged him.' works, 'The news dejected him.' works.
رایج. این به معنای عمیقاً ناراحت یا ناامید کردن کسی است. اغلب با 'deject' قابل تعویض است، هرچند 'depress' گاهی اوقات ممکن است به حالت بالینی یا طولانیمدتتر اشاره کند.
Common. This means to make someone feel deeply unhappy or without hope. It's often interchangeable with 'deject', though 'depress' can sometimes imply a more clinical or prolonged state. 'The bad weather depressed her.' works, 'The bad weather dejected her.' works.