discomforted
dis·com·fort·ed/dɪsˈkʌmfɚtɪd/
dis-negationcomfortease or relief-edpast tense marker
adjective (صفت)common
صفت — ناراحت
ناراحتدلتنگ
احساس ناراحتی یا پریشانی داشتن.
Feeling uneasy, troubled, or upset; experiencing discomfort.
«او از شنیدن خبر ناراحت به نظر رسید.»
“He looked discomforted by the news.”
«او در طول جلسه احساس ناراحتی داشت.»
“She was discomforted during the meeting.”
تفاوت با واژههای مشابه
uneasy— ناخوشایند
رایج. احساس کلی ناراحتی یا اضطراب؛ استفاده مشابه در موقعیتهای عاطفی.
Common. General feeling of discomfort or anxiety; similar use in emotional contexts.
distressed— مضطرب
رایج. احساس قویتر ناراحتی یا درد عاطفی؛ بسته به زمینه قابل جایگزینی.
Common. Stronger feeling of emotional discomfort or pain; can be interchangeable depending on context.