verb (فعل)formalpast (گذشته): disconcertedpast participle (مفعولی): disconcerted-ing (حال): disconcerting3rd (سوم): disconcerts
فعل — مشوش کردن
مشوش کردنناراحت کردن
آرامش یا اطمینان کسی را برهم زدن؛ موجب سردرگمی یا ناراحتی شدن.
To disturb the composure of; to unsettle or confuse someone.
«سؤال غیرمنتظره او را ناراحت کرد.»
“The unexpected question disconcerted her.”
«او از سکوت ناراحت شد.»
“He was disconcerted by the silence.”
تفاوت با واژههای مشابه
unsettle— ناراحت کردن
رسمی/رایج. معانی مشابه دارد و به ناراحتی اشاره دارد.
Formal/common. Similar meanings; suggests causing discomfort.