dishonest person
اسم — آدم ناصادق
فردی که مستعد دروغ‌گویی، تقلب یا فریب دیگران است و فاقد صداقت و قابل اعتماد بودن است.
A person who is prone to lying, cheating, or deceiving others, lacking in integrity and trustworthiness.
«هرگز به یک آدم ناصادق اسرار خود را نسپارید.»
“Never trust a dishonest person with your secrets.”
«اعتبار او خدشه‌دار شد زیرا او به عنوان یک آدم ناصادق شناخته می‌شد.»
“His reputation suffered because he was seen as a dishonest person.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
متداول. بر عمل دروغ گفتن تأکید دارد، نوع خاصی از ناصداقتی. یک فرد ناصادق اغلب دروغگو است، اما می‌تواند از طریق تقلب بدون دروغ مستقیم نیز ناصادق باشد. «او یک دروغگوی عادت کرده است» درست است، اما «او در معاملات تجاری که هیچ کلامی گفته نمی‌شود، یک دروغگو است» کمتر مستقیم است.
Common. Emphasizes the act of telling lies, a specific type of dishonesty. A dishonest person is often a liar, but can also be dishonest through cheating without lying directly. 'He is a habitual liar' works, but 'He is a liar in business dealings that involve no spoken words' is less direct.
غیررسمی. به یک مجرم یا کسی اشاره دارد که درگیر اعمال غیرقانونی یا بسیار غیراخلاقی است، اغلب با اشاره به زیرکی یا فریبکاری در فریب خود. «او یک کلاهبردار واقعی است، همیشه سعی در فریب مردم دارد.» این کلمه درجه بالاتری از نیت بدخواهانه را نسبت به صرفاً «ناصادق» دلالت دارد.
Informal. Refers to a criminal or someone who engages in illegal or highly unethical practices, often with an implication of being clever or cunning in their deceit. 'He's a real crook, always trying to cheat people.' It implies a higher degree of malicious intent than merely 'dishonest.'