فعل — بیحرمت کردن
باعث شرمساری یا بیاعتباری شدن؛ با بیاحترامی رفتار کردن.
Brings shame or disgrace upon; treats with disrespect.
«خیانت او، اجدادش را بیحرمت میکند.»
“His betrayal dishonors his ancestors.”
«این رسوایی کل نهاد را بیاعتبار میکند.»
“The scandal dishonors the entire institution.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. معنایی بسیار نزدیک به 'dishonors' دارد، اغلب قابل تعویض است و بر شرمساری عمومی تأکید میکند. 'He disgraced his family name.'
Everyday. Very close in meaning to 'dishonors', often interchangeable, emphasizing public shame. 'He disgraced his family name.'
روزمره. مشابه 'disgraces' است، اما میتواند به ایجاد حس شرمساری یا گناه شخصی در کسی نیز اشاره کند. 'His actions shamed his parents.'
Everyday. Similar to 'disgraces' but can also refer to causing someone to feel personal shame or guilt. 'His actions shamed his parents.'
اسم — بیحرمتی
وضعیت بیاعتباری یا شرمساری؛ از دست دادن شهرت.
The state of disgrace or shame; a loss of reputation.
«او پس از اتهامات با بیحرمتی استعفا داد.»
“He resigned in dishonor after the allegations.”
«خانواده سعی کرد پس از سالها بیحرمتی، شرافت از دست رفته خود را بازیابد.»
“The family tried to restore their lost honor after years of dishonor.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. مستقیمترین مترادف، اغلب قابل تعویض. به وضعیت شرمساری اشاره دارد. 'He lived in disgrace after the scandal.'
Everyday. The most direct synonym, often interchangeable. Refers to the state of being shamed. 'He lived in disgrace after the scandal.'
روزمره. میتواند به احساس تحقیر یا وضعیت بیحرمتی اشاره داشته باشد. 'He brought shame upon his family.'
Everyday. Can refer to the feeling of humiliation or the state of dishonor. 'He brought shame upon his family.'