excusing
فعل — عذرخواهی کردن
بخشیدن یا نادیده گرفتن یک خطا یا جرم؛ ارائه دلیل یا توجیه معتبر برای یک عمل.
Forgiving or overlooking a fault or offense; providing a valid reason or justification for an action.
«او دوباره رفتار بد او را توجیه میکرد.»
“She was excusing his bad behavior again.”
«او مدام برای دیر آمدن خود عذر و بهانه میآورد.»
“He kept excusing himself for being late.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/حقوقی. بخشیدن کسی برای یک جرم یا تخلف جدی، معمولاً توسط یک مقام رسمی. 'Pardoning' به معنای بخشش کاملتر و رسمیتر از 'excusing' است. 'فرماندار زندانی را عفو کرد' صحیح است.
Formal/Legal. To forgive someone for a serious crime or offense, usually by an official authority. 'Pardoning' implies a more complete and formal forgiveness than 'excusing'. 'The governor pardoned the prisoner.' works.
روزمره. دست کشیدن از احساس خشم یا کینه نسبت به کسی به خاطر یک تخلف، نقص یا اشتباه. 'Forgiving' مربوط به رهایی عاطفی است، در حالی که 'excusing' میتواند به معنای توجیه یا چشمپوشی باشد. 'او را به خاطر اشتباهش بخشید' صحیح است.
Everyday. To stop feeling angry or resentful toward someone for an offense, flaw, or mistake. 'Forgiving' is about emotional release, while 'excusing' can be about justifying or condoning. 'She forgave him for his mistake' works.