صفت — دارای شکل
دارای شکل یا فرمی مشخص یا منظم.
Having a definite or regular figure or shape.
«الگوهای شکلدار روی سفال باستانی پیچیده بودند.»
“The figurate patterns on the ancient pottery were intricate.”
«اعداد شکلدار در ریاضیات نمایشی هندسی دارند.»
“Figurate numbers in mathematics have a geometric representation.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. کلیتر از 'figurate'. 'کلوچه قلبیشکل' درست است، 'کلوچه قلبیفیگورات' درست نیست. 'Figurate' به شکلی پیچیدهتر، اغلب هندسی یا هنری، اشاره دارد.
Common. More general than 'figurate'. 'A heart-shaped cookie' works, 'a heart-figurate cookie' does not. 'Figurate' implies a more complex, often geometric or artistic, shape.
رایج. بر فرآیند شکلگیری تأکید دارد. 'کریستال تازه شکل گرفته' درست است، 'کریستال تازه فیگورات' کمتر رایج است. 'Figurate' بر خود شکل نتیجه شده تمرکز دارد.
Common. Emphasizes the process of taking shape. 'The newly formed crystal' works, 'the newly figurate crystal' is less common. 'Figurate' focuses on the resulting shape itself.