flageolet
اسم — فلوت کوچک
یک ساز بادی چوبی کوچک از خانواده فلوت، با شش سوراخ انگشتی و دهانه سوتمانند، که از قرن ۱۷ تا ۱۹ میلادی رایج بود.
A small woodwind instrument of the flute family, with six finger holes and a whistle mouthpiece, popular from the 17th to the 19th centuries.
«نوازنده آهنگی شاد را با فلاژوله نواخت.»
“The musician played a lively tune on the flageolet.”
«صدای فلاژوله روشن و واضح است.»
“The flageolet's sound is bright and clear.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. یک ساز بادی ساده که صدای زیر تولید میکند. در حالی که فلاژوله دهانه سوتمانند دارد، 'سوت' یک دسته بسیار گستردهتر است و خود ساز را مشخص نمیکند. 'او سوت زد' در مقابل 'او فلاژوله نواخت'.
Common. A simple wind instrument that produces a high-pitched sound. While a flageolet has a whistle mouthpiece, 'whistle' is a much broader category and doesn't specify the instrument itself. 'He blew a whistle' vs. 'He played a flageolet'.
رایج. یک ساز بادی موسیقی شامل لولهای با مجموعهای از سوراخهای انگشتی یا کلیدها که در آن نفس نوازنده از لبهای تیز عبور میکند. فلاژوله نوعی فلوت است، اما 'فلوت' به ساز رایجتر و گستردهتر اشاره دارد.
Common. A musical wind instrument consisting of a tube with a series of fingerholes or keys, in which the player's breath is directed across a sharp edge. The flageolet is a type of flute, but 'flute' refers to the broader, more common instrument.