فعل — شتاب کردن
شکل حال استمراری فعل شتاب کردن، با سرعت یا فوریت زیاد عمل کردن.
Present participle of haste, acting with great speed or urgency.
«او با شتاب از بازار شلوغ گذشت و به دنبال دوستش میگشت.»
“Hasting through the crowded market, she searched for her friend.”
«پیامرسان برای رساندن خبر فوری شتاب میکرد.»
“The messenger was hasting to deliver the urgent news.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. 'Hurrying' بسیار شبیه به 'hasting' است اما در انگلیسی مدرن بسیار رایجتر است. 'Hasting' تا حدودی کهنه یا ادبی است. مثال 'او برای رسیدن به قطار عجله میکرد' رایج است، 'او برای رسیدن به قطار شتاب میکرد' رسمی یا قدیمی به نظر میرسد.
Everyday. 'Hurrying' is very similar to 'hasting' but much more common in modern English. 'Hasting' is somewhat archaic or literary. 'He was hurrying to catch the train' is common, 'He was hasting to catch the train' sounds formal or old-fashioned.
روزمره. بر حرکت بسیار سریع تأکید دارد، اغلب با حس کمبود وقت یا کمی بینظمی. 'Hasting' عمل عمدیتر، هرچند سریع را نشان میدهد. مثال 'او با عجله کارش را انجام میداد' نشاندهنده بیدقتی است، 'او با شتاب کارش را انجام میداد' سرعت را نشان میدهد اما شاید بینظمی کمتری داشته باشد.
Everyday. Emphasizes very rapid movement, often with a sense of being pressed for time or being a bit chaotic. 'Hasting' implies a more deliberate, though quick, action. 'She was rushing through her work' suggests a lack of care, 'She was hasting through her work' implies speed but perhaps less chaos.