noun (اسم)formal
اسم — بیصداقتی
بیصداقتیفساد اخلاقی
بیصداقتی یا کمبود درستکاری، بخصوص در رفتار یا شخصیت فرد.
Dishonesty or lack of integrity, especially in a person's character or actions.
«بیصداقتی در سیاست اعتماد عمومی را آسیب میزند.»
“Improbity in politics damages public trust.”
«او متهم به فساد مالی شد.»
“He was accused of financial improbity.”
تفاوت با واژههای مشابه
dishonesty— بیصداقتی
متداول. اصطلاح کلی برای کمبود صداقت در رفتار.
Common. General term for lack of honesty in behavior.