فعل — اصرار کرد
زمان گذشته و اسم مفعول فعل 'insist' به معنای با اصرار چیزی را خواستن یا با قاطعیت مطلبی را بیان کردن و عدم پذیرش امتناع.
Past tense and past participle of 'insist', meaning to demand forcefully or to state something emphatically and not accept refusal.
«او اصرار کرد که او برای شام بماند.»
“She insisted that he stay for dinner.”
«او پافشاری کرد که هزینه غذا را بپردازد.»
“He insisted on paying for the meal.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. شبیه به 'insisted' اما اغلب به معنای ادامه دادن به کاری یا عقیدهای با وجود سختی یا مخالفت است، نه فقط یک تقاضای قوی.
Everyday. Similar to 'insisted' but often implies continuing in an action or opinion despite difficulty or opposition, rather than just a forceful demand. 'He persisted in his efforts' is about continuing, 'He insisted on paying' is a strong demand.
روزمره. بر ماهیت مقتدرانه یا دستوری درخواست تأکید میکند. 'او عذرخواهی را مطالبه کرد' قویتر از 'او بر عذرخواهی اصرار کرد' است.
Everyday. Strongly emphasizes the authoritative or commanding nature of the request. 'He demanded an apology' is more forceful than 'He insisted on an apology', which sounds more like persistent argument.