invention
اسم — اختراع
چیزی تازه و جدید که برای اولین بار ساخته یا ابداع شده است.
A new device, method, or process created for the first time.
«تلفن یک اختراع معروف است.»
“The telephone is a famous invention.”
«او اختراعش را سال گذشته ثبت کرد.»
“She patented her invention last year.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/متداول. بیشتر به بهبود ایدهها یا روشهای موجود اشاره دارد تا ایجاد کاملاً جدید؛ وقتی نوآوری در تکنولوژی مدنظر است، کاربردی مشابه invention دارد.
Formal/common. Refers more to improving existing ideas or methods rather than creating entirely new ones; interchangeable when emphasizing novelty in technology, e.g. 'technological innovation'.
متداول. به یافتن چیزی موجود اشاره دارد نه خلق چیز جدید؛ با invention جایگزین نمیشود.
Common. Means finding something that already exists rather than creating something new; not interchangeable with invention. 'Discovery of gravity' not 'invention of gravity'.
متضادها
اسم — ساختگی
داستان یا ایدهای ساختگی که واقعیت ندارد.
A story, explanation, or idea that is made up and not true.
«ایده صاف بودن زمین یک ساختگی است.»
“The idea that the world is flat is an invention.”
«توضیح او یک اختراع برای فرار از مسئولیت بود.»
“His explanation was an invention to avoid blame.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/متداول. چیز ساختگی که عمدی است، معمولاً برای فریب؛ در زمینه دروغ کاربرد دارد نه اختراع فیزیکی.
Formal/common. Emphasizes something deliberately made up, often to deceive; interchangeable in contexts of falsehood but not for physical inventions.
متداول/ادبی. به باور یا داستان گسترده ولی نادرست اشاره دارد؛ جایگزین invention نمیشود.
Common/literary. Refers to a widely held but false belief or story; not interchangeable with invention.