innovation
اسم — نوآوری (1)
عمل یا فرآیند معرفی ایدهها، روشها یا محصولات جدید.
The act or process of introducing new ideas, methods, or products.
«نوآوری موجب رشد اقتصادی میشود.»
“Innovation drives economic growth.”
«شرکتها برای رقابتپذیر ماندن در نوآوری سرمایهگذاری میکنند.»
“Companies invest in innovation to stay competitive.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. فقط به خلق چیز کاملاً جدید، معمولاً ابزار یا دستگاه میگوید، نه فقط ایدهها یا روشها.
Formal. Refers specifically to creating something completely new, usually a device or tool, not just ideas or methods; e.g. an invention is a new machine, not just a new marketing approach.
خنثی. عمومیتر از نوآوری است؛ میتواند به ساخت هر چیز جدید از جمله هنر یا ایده اشاره کند اما کمتر به بهبودهای عملی مربوط است.
Neutral. More general than innovation; it can mean making anything new, including art or ideas, but less about practical improvements.
اسم — نوآوری (2)
یک ایده، روش یا محصول جدید که چیزی را بهتر یا تغییر میدهد.
A new idea, method, or product that improves or changes something.
«گوشی هوشمند یک نوآوری بزرگ در ارتباطات بود.»
“The smartphone was a major innovation in communication.”
«آخرین ابتکار آنها بهرهوری انرژی را بهتر کرد.»
“Their latest innovation improved energy efficiency.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به بهبود چیزی اشاره دارد بدون الزام به جدید بودن؛ وقتی تأکید روی ارتقاء است جایگزین نوآوری میشود.
Everyday. Refers to making something better but not necessarily new; can replace innovation when emphasis is on enhancement, e.g. improving an existing product.
رسمی/فنی. به پیشرفت در حوزهای اشاره دارد، معمولاً در علم یا تکنولوژی؛ وقتی تمرکز روی پیشرفت است جایگزین نوآوری میشود.
Formal/technical. Implies progress in a field, often used in science or technology; can replace innovation when highlighting progress rather than novelty alone.