lassitude
اسم — بیحالی
حالت خستگی جسمی یا روحی؛ کمبود انرژی.
A state of physical or mental weariness; a lack of energy.
«پس از سفر طولانی، حس بیحالی بر او مستولی شد.»
“A feeling of lassitude settled over her after the long journey.”
«گرمای تابستان اغلب موجب سستی عمومی میشود.»
“The summer heat often brings on a general lassitude.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به حالت عمیقتر و پایدارتر بیحالی و عدم فعالیت اشاره دارد که اغلب با وضعیت پزشکی یا افسردگی مرتبط است. «بیماری او را در حالت رخوت رها کرد.» این شدیدتر از کسالت است.
Formal. Refers to a deeper, more persistent state of sluggishness and inactivity, often associated with a medical condition or depression. 'The illness left him in a state of lethargy.' This is more intense than lassitude.
روزمره. اصطلاحی عمومی برای خستگی که میتواند جسمی یا روحی باشد، معمولاً به دلیل فعالیت زیاد یا کمبود استراحت. از lassitude رایجتر و کمتر رسمی است. «بعد از ماراتن خستگی شدیدی احساس میکرد.»
Everyday. A general term for tiredness, which can be physical or mental, usually due to exertion or lack of rest. It is more common and less formal than lassitude. 'He felt extreme fatigue after the marathon.'