libeling
فعل — تهمت زدن (کتبی)
عمل انتشار یک بیانیه کتبی نادرست که به شهرت فردی لطمه میزند.
The act of publishing a false written statement that is damaging to a person's reputation.
«روزنامه متهم به تهمت زدن به سیاستمدار شد.»
“The newspaper was accused of libeling the politician.”
«تهمت زدن به یک شخصیت عمومی میتواند پیامدهای قانونی جدی داشته باشد.»
“Libeling a public figure can have serious legal consequences.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بدنام کردن (defaming) اصطلاح گستردهتری برای آسیب رساندن به شهرت کسی است که میتواند به صورت شفاهی (slander) یا کتبی (libel) انجام شود. در حالی که 'libeling' به طور خاص به افترا کتبی اشاره دارد، 'defaming' هر دو را در بر میگیرد. زمانی از 'defaming' استفاده کنید که روش (کتبی یا شفاهی) مشخص نشده یا اهمیت کمتری دارد.
Formal. Defaming is a broader term for damaging someone's reputation, which can be done verbally (slander) or in writing (libel). While 'libeling' specifically refers to written defamation, 'defaming' encompasses both. Use 'defaming' when the method (written vs. spoken) is not specified or less important.
رسمی. تهمت شفاهی زدن (slandering) به طور خاص به بیان اظهارات دروغ و مضر به صورت شفاهی اشاره دارد، بر خلاف 'libeling' که کتبی است. هر دو شکلهای افترا هستند اما در واسطه تفاوت دارند. زمانی از 'slandering' استفاده کنید که افترا شفاهی باشد.
Formal. Slandering specifically refers to making false and damaging statements verbally, in contrast to 'libeling' which is written. While both are forms of defamation, they differ in medium. Use 'slandering' when the defamation is spoken.