صفت — دوستداشتنی
دلنشین و دوستداشتنی؛ خوشمشرب.
Pleasant and easy to like; amiable.
«او شخصیت بسیار دوستداشتنی دارد.»
“He has a very likeable personality.”
«او همکار جدید را کاملاً دوستداشتنی یافت.»
“She found the new colleague quite likeable.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. به معنای داشتن یا نشان دادن رفتاری دوستانه و دلپذیر است. اغلب قابل تعویض هستند، اما 'amiable' ممکن است کمی رسمیتر از 'likeable' به نظر برسد. 'همکار خوشرو' درست است، 'همکار دوستداشتنی' نیز به همان خوبی در مکالمات روزمره کاربرد دارد.
Formal/Literary. Means having or displaying a friendly and pleasant manner. Often interchangeable, but 'amiable' can sound a bit more formal than 'likeable'. 'An amiable colleague' works, 'a likeable colleague' works just as well in everyday conversation.
روزمره. به کیفیتی فریبنده اشاره دارد که دیگران را جذب میکند، اغلب از طریق شخصیت یا شوخطبعی. کسی که دلرباست معمولاً دوستداشتنی است، اما 'charming' عنصری از جذابیت یا فریبندگی را فراتر از صرفاً دلنشینی اضافه میکند. 'لبخند دلربا' درست است، اما 'لبخند دوستداشتنی' کمتر رایج است.
Everyday. Implies a captivating quality that draws others in, often through personality or wit. Someone charming is usually likeable, but 'charming' adds an element of attractiveness or allure beyond mere pleasantness. 'A charming smile' works, but a 'likeable smile' is less common.
روزمره. به معنای دلپذیر یا لذتبخش است. میتواند برای چیزها ('آب و هوای دلپذیر') یا افراد قابل تعویض باشد، اما 'likeable' معمولاً به طور خاص به شخصیت یک فرد اشاره دارد که باعث میشود به راحتی با او کنار بیایند. 'فردی دلپذیر' درست است، اما 'فردی دوستداشتنی' بیشتر بر آسانی ایجاد علاقه تأکید میکند.
Everyday. Means pleasant or enjoyable. Can be interchangeable for things ('an agreeable climate') or people, but 'likeable' usually refers specifically to a person's personality making them easy to get along with. 'An agreeable person' works, but 'a likeable person' more strongly emphasizes the ease of forming affection.