verb (فعل)commonpast (گذشته): loathedpast participle (مفعولی): loathed-ing (حال): loathing3rd (سوم): loathes
فعل — متنفر بود
متنفر بودنفرت داشت
گذشته فعل loathe؛ داشتن نفرت شدید یا تنفر از چیزی یا کسی.
Past tense of loathe; to feel intense dislike or disgust for something or someone.
«او از ایده دروغ گفتن متنفر بود.»
“She loathed the idea of lying.”
«او از رئیس خود به خاطر رفتار ناعادلانه متنفر بود.»
“He loathed his boss for unfair treatment.”