noun (اسم)formal
اسم — ادب
ادبرفتارشیوه
روشی که شخصی رفتار یا خود را نشان میدهد.
The way in which someone behaves or conducts themselves.
«رفتارش همه را تحت تأثیر قرار داد.»
“His mannering impressed everyone.”
«او در خانه ادب خوب آموخت.»
“She learned good mannering at home.”
تفاوت با واژههای مشابه
behavior— رفتار
متداول. در توضیح نحوه رفتار شخص قابل تعویض است. معمولاً برای توصیف کلی رفتار کاربرد دارد.
Common. Interchangeable in contexts describing how someone acts, e.g. 'good behavior' vs 'good mannering'. Used generally for actions, not just politeness.
demeanor— رفتار ظاهری
رسمی. بیشتر به رفتار ظاهری یا نحوه برخورد در موقعیتهای اجتماعی اشاره دارد.
Formal. Refers to outward behavior or bearing, especially in social settings.