measurable
صفت — قابل اندازهگیری
قابل اندازهگیری یا سنجش؛ چیزی که میتوان مقدارش را تعیین کرد.
Able to be measured or quantified; capable of being evaluated.
«تاثیر قانون جدید در رشد اقتصادی قابل اندازهگیری است.»
“The impact of the new law is measurable in the economic growth.”
«پیشرفت او در یادگیری پس از فقط یک ماه قابل اندازهگیری است.»
“Her progress in learning is measurable after just one month.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی به چیزی اشاره میشود که میتوان آن را دقیق شمارش یا اندازه گرفت، به جای measurable به کار میرود.
Formal. Interchangeable with 'measurable' when referring to something that can be counted or measured precisely.
روزمره. به معنی چیزی که قابل مشاهده یا پیدا کردن است، معمولا به صورت فیزیکی و مشابه measurable استفاده میشود.
Everyday. Means something can be noticed or found, usually in a physical sense, similar but sometimes more general than measurable.