mischievousness
اسم — بازیگوشی
ویژگی یا حالت بداخلاقی بازیگوشانه و ایجاد مشکل بیضرر.
The quality or state of being fond of causing playful or harmless trouble.
«بازیگوشی او اغلب برایش در مدرسه دردسر درست میکرد.»
“His mischievousness often got him into trouble at school.”
«بازیگوشی کودک دلنشین بود و آسیبی نمیرساند.»
“The child's mischievousness was endearing, not harmful.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج است. اغلب میتواند جایگزین mischievousness برای رفتار بازیگوشانه شود، بهویژه در کودکان. مثلاً «شیطنت کودک» معادل «بازیگوشی کودک» است.
Common. Can often replace 'mischievousness' when referring to playful misbehavior, especially in children. For example, 'the child's naughtiness' is similar to 'the child's mischievousness'.
روزمره و غیررسمی. بر نگرش شاد و سرگرمکننده تاکید دارد که ممکن است شامل شیطنت باشد اما گستردهتر است. وقتی تمرکز روی خوشگذرانی است جایگزین مناسبی است.
Everyday and informal. Emphasizes a lighthearted or fun attitude, which often includes mischievous behavior but is broader. 'Playfulness' can replace 'mischievousness' when the focus is on fun rather than trouble.