verb (فعل)informalpast (گذشته): noisedpast participle (مفعولی): noised-ing (حال): noising3rd (سوم): noises
فعل — صدا دادن
صدا دادنسروصدا کردن
ایجاد صدای بلند یا مزاحم؛ تولید صدا کردن.
Making a loud or disturbing sound; causing noise.
«بچهها در اطراف خانه سروصدا میکردند.»
“The children were noising around the house.”
«سر و صدا کردن در شب باعث آزار همسایهها شد.»
“Noising during the night disturbed the neighbors.”