اسم — پرسروصدایی
حالت یا کیفیت پر سر و صدا بودن؛ کیفیتی بلند یا پرخروش.
The state or quality of being full of noise; a loud or clamorous quality.
«پرسروصدایی شهر خوابیدن در شب را دشوار میکرد.»
“The noisiness of the city made it hard to sleep at night.”
«او از پرسروصدایی بیش از حد همسایههایش شکایت کرد.»
“She complained about the excessive noisiness coming from her neighbors.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. به شدت صدا اشاره دارد. در حالی که 'noisiness' اغلب به بلندی صدا اشاره میکند، شامل کیفیت حواسپرتی یا بینظمی نیز میشود، نه فقط حجم صدای بالا. 'بلندی صدای موسیقی' در مقابل 'پرسروصدایی کارگاه ساختمانی'.
Common. Refers to the intensity of sound. While 'noisiness' often implies loudness, it also includes the quality of being distracting or chaotic, not just high volume. 'The loudness of the music' vs. 'The noisiness of the construction site'.
رسمی/ادبی. اغلب به صدای بلند و گیجکننده، به ویژه از جمعیت یا اعتراض، اشاره دارد. 'Noisiness' میتواند به هر چیز بلندی اعمال شود، در حالی که 'clamor' معمولاً منشأ انسانی یا حیوانی دارد. 'هیاهوی معترضان' در مقابل 'پرسروصدایی دستگاه'.
Formal/Literary. Often implies a loud and confused noise, especially from a crowd or protest. 'Noisiness' can apply to anything loud, while 'clamor' usually has a human or animal origin. 'The clamor of the protesters' vs. 'The noisiness of the machine'.