clamor
clam·or/ˈklæmər/
1verb (فعل)commonpast (گذشته): clamoredpast participle (مفعولی): clamored-ing (حال): clamoring3rd (سوم): clamors
فعل — سر و صدا کردن
سر و صدا کردنفریاد زدن
صدای بلند و مداوم ایجاد کردن یا تقاضاکردن.
To make a loud and persistent noise or demand.
«جمعیت برای بازگشت خواننده فریاد زدند.»
“Crowds clamored for the singer to return.”
«معترضان بیرون ساختمان دولت سر و صدا کردند.»
“Protesters clamored outside the government building.”
تفاوت با واژههای مشابه
clamour— فریاد زدن
شکل بریتانیایی واژه؛ معنی و کاربرد یکسان.
British spelling variant; same meaning and use.
2noun (اسم)common
اسم — فریاد
فریادسر و صدا
فریاد بلند و مداوم برای چیزی یا درخواست.
A loud and persistent outcry or demand.
«برای عدالت فریاد بلند بود.»
“There was a clamor for justice.”
«سر و صدای جمعیت گوشخراش بود.»
“The clamor from the crowd was deafening.”