فعل — پرخوری کردن
بیش از حد نیاز یا به صورت ناسالم غذا خوردن.
To eat too much food, more than is healthy or necessary.
«او وقتی استرس دارد تمایل دارد زیاد بخورد.»
“He tends to overeat when he is stressed.”
«سعی کن در تعطیلات زیاد غذا نخوری.»
“Try not to overeat during the holidays.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. تأکید بر خوردن زیاد در مدت کوتاه با تأثیرات منفی بر سلامتی. مناسب مکالمات روزمره و موضوعات پرخوری.
Informal. Emphasizes eating a lot in a short time, often with negative health effects. Suitable for casual speech and contexts regarding excessive eating episodes.
رسمی یا ادبی. به خوردن بیش از حد اشتها اشاره دارد، معمولاً با حس زیادهروی. در مکالمه رایج کمتر است و در نوشتههای رسمی دقیق است.
Formal or literary. Refers to excessive eating beyond appetite, often with a sense of overindulgence. Less common in casual speech but precise in formal writing.