reassurance
اسم — اطمینان خاطر
عمل اطمینان و آرامش دوباره دادن به کسی؛ حالتی که فرد دوباره احساس اطمینان کند.
The action of giving fresh confidence or comfort to someone; the state of being made to feel confident again.
«او پس از حادثه نیاز به اطمینان خاطر داشت.»
“She needed reassurance after the accident.”
«سخنان او حس اطمینان خاطر را فراهم کرد.»
“His words provided a sense of reassurance.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. اغلب به آسایش جسمی یا تسکین عاطفی اشاره دارد. 'او در سخنان او آرامش یافت'. 'Reassurance' به طور خاص در مورد از بین بردن شک یا ترس است، در حالی که 'comfort' اصطلاح گستردهتری برای بهتر کردن حال کسی است.
Everyday. Often refers to physical ease or emotional solace. 'She found comfort in his words'. 'Reassurance' is specifically about dispelling doubt or fear, while 'comfort' is a broader term for making someone feel better.
ادبی/رسمی. آرامش یا تسکین در زمان پریشانی یا غم. 'او پس از فقدانش در موسیقی تسلّا یافت'. در حالی که شبیه هستند، 'solace' اغلب به آرامش عمیقتر و عمیقتری در غم اشاره دارد، در حالی که 'reassurance' معمولاً در مورد کاهش اضطراب است.
Literary/formal. Comfort or consolation in a time of distress or sadness. 'He found solace in music after his loss'. While similar, 'solace' often implies a deeper, more profound comfort in grief, whereas 'reassurance' is typically about allaying anxieties.