scramble
فعل — بالا رفتن سریع
با دست و پا و به سرعت بالا رفتن یا حرکت کردن به شکلی نامرتب.
To move or climb quickly and awkwardly using hands and feet.
«آنها با دست و پا از تپه سنگی بالا رفتند.»
“They scrambled up the rocky hill.”
«برای فرار، با دست و پا از روی حصار بالا رفت.»
“He scrambled over the fence to escape.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. وقتی به معنای بالا رفتن بهکار میرود قابل تعویض اما scramble حس اضطرار یا سختی بیشتر دارد.
Common. Interchangeable when referring to going up but 'scramble' implies more urgency or difficulty.
رسمی/ادبی. تأکید بر بالا رفتن سخت و دست و پا چلفتی دارد؛ در محاوره کمتر رایج است.
Formal/literary. Synonym emphasizing awkward or difficult climbing; less common in everyday speech.
متضادها
فعل — درهم و برهم کردن
به سرعت و به شکل نامرتب کنار هم چیدن یا مخلوط کردن چیزها.
To mix or move quickly to put things together confusedly.
«او برای صبحانه تخممرغها را هم زد.»
“She scrambled the eggs for breakfast.”
«بعد از طوفان، کاغذها در هم ریخته بودند.»
“The papers were scrambled after the storm.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. وقتی به معنی مخلوط کردن است قابل جایگزینی، اما scramble حس بینظمی دارد.
Common. Can replace scramble when meaning mixing things together, but scramble suggests disorder.
غیررسمی. تأکید بر بینظمی دارد و همیشه قابل تعویض نیست.
Informal. Emphasizes disorder more than scramble; not always interchangeable.