shatter
shat·ter/ˈʃætər/
verb (فعل)commonpast (گذشته): shatteredpast participle (مفعولی): shattered-ing (حال): shattering3rd (سوم): shatters
فعل — شکستن
شکستنخرد شدن
ناگهان و به قطعات کوچک شکستن.
To break suddenly into many pieces.
«شیشه روی زمین خرد شد.»
“The glass shattered on the floor.”
«رویاهایش توسط آن خبر نابود شدند.»
“Her dreams were shattered by the news.”
تفاوت با واژههای مشابه
break— شکستن
متداول. شاتر شکستن خشنتر و تکهتکهتر از break است.
Common. 'Shatter' implies more violent breaking into many pieces than 'break'.