splinting
splint·ing/ˈsplɪntɪŋ/
splinta rigid support to immobilize a body part-ingaction or process
noun (اسم)common
اسم — آتل‌بندی
آتل‌بندیبی‌حرکت‌سازی با آتل
فرآیند استفاده از آتل برای بی‌حرکت کردن عضو شکسته یا آسیب‌دیده بدن.
The act or process of applying a splint to immobilize a broken or injured limb or body part.
«اورژانس آتل‌بندی روی بازوی آسیب‌دیده انجام داد.»
“The paramedics performed splinting on the injured arm.”
«آتل‌بندی به کاهش درد کمک می‌کند و از آسیب بیشتر جلوگیری می‌کند.»
“Splinting helps reduce pain and prevents further injury.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
immobilization— بی‌حرکت‌سازی
رایج و رسمی. به معنای بی‌حرکت‌کردن عضو بدن است که شامل آتل‌بندی نیز می‌شود.
Common and formal. Means making a body part immobile, including but not limited to splinting.