verb (فعل)formalpast (گذشته): splintedpast participle (مفعولی): splinted-ing (حال): splinting3rd (سوم): splints
فعل — آتلبندی کردن
آتلبندی کردنبیحرکت کردن اندام شکسته
در گذشته splint؛ اندامی شکسته یا آسیبدیده را با گچ یا آتل ثابت کردن
past tense of splint; to immobilize a broken or injured body part using a splint
«دکتر بازوی شکسته او را با آتل بست.»
“The doctor splinted his broken arm.”
«او انگشت آسیب دیده را با دقت آتلبندی کرد.»
“She splinted the injured finger carefully.”
تفاوت با واژههای مشابه
immobilized— بیحرکت شده
رایج. در زمینه پزشکی به جای splinted استفاده میشود ولی روش مشخص نمیشود.
Common. Replaces 'splinted' in medical contexts but doesn't specify the method used.