staccato
stac·ca·to/stəˈkɑːtoʊ/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more staccatosuperlative (عالی): most staccato
صفت — قطع شده
قطع شدهتقطیع شده
دارای صداهای کوتاه و جدا شده در موسیقی یا گفتار.
Characterized by sharply detached or separated sounds in music or speech.
«نتهای کوتاه و قطع شده باعث شادابی آهنگ شدند.»
“The staccato notes made the song lively.”
«او با ریتمی قطع شده صحبت کرد.»
“He spoke in a staccato rhythm.”
تفاوت با واژههای مشابه
disjointed— ناهمگون
رسمی. به معنی جدا شده یا ناهمگون، معمولاً در موسیقی قابل تعویض است.
Formal. Means disconnected or separated, often used interchangeably in musical contexts.