strident
stri·dent/ˈstraɪ.dənt/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): stridentersuperlative (عالی): stridentest
صفت — سروصداکننده
سروصداکنندهدودستگیآمیزپرتکانش
صدایی بلند، ناهنجار و گوشآزار.
Loud, harsh, and grating in sound or tone.
«صدای بلند و ناهنجار معلم باعث ناراحتی دانشآموزان شد.»
“The teacher's strident voice made the students uncomfortable.”
«او در مناظره با لحنی بلند و ناهنجار صحبت کرد.»
“He spoke in a strident tone during the debate.”
تفاوت با واژههای مشابه
shrill— تیز و گوشخراش
متداول. معمولاً وقتی صدا تند و ناخوشایند باشد جایگزین مناسبی است.
Common. Generally interchangeable when describing sharp and unpleasant sounds.
piercing— تیز و نافذ
متداول. صداهایی که به شدت گوش را تحت تأثیر قرار میدهند؛ در موارد صوتی جایگزین مناسب است.
Common. Describes sounds that sharply affect the ear; can substitute strident in sound contexts.