torturing
صفت — شکنجهآور
باعث درد یا رنج شدید جسمی یا روحی شدن.
Causing severe physical or mental pain or suffering.
«انتظار برای او تجربهای شکنجهآور بود.»
“The wait was a torturing experience for him.”
«او پس از تصادف درد رنجآوری را تحمل کرد.»
“She endured torturing pain after the accident.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. دردی را توصیف میکند که بسیار شدید و غیرقابل تحمل است، اغلب جسمی. گاهی اوقات میتواند به درد روحی هم اطلاق شود. 'درد طاقتفرسا او را به فریاد کشید.'
Formal/literary. Describes pain that is extremely intense and unbearable, often physical. Can sometimes apply to mental pain. 'The excruciating pain made him scream.'
رایج. به معنای دوره طولانی از رنج شدید است که اغلب روحی یا عاطفی، اما میتواند جسمی هم باشد. قویتر از 'دردناک'. 'انتظار برای نتایج یک تجربه عذابآور بود.'
Common. Implies a prolonged period of severe suffering, often mental or emotional, but can be physical. Stronger than 'painful'. 'Waiting for the results was an agonizing experience.'
اسم — شکنجه
عمل وارد آوردن درد یا رنج شدید جسمی یا روحی به کسی.
The act of inflicting severe physical or mental pain or suffering on someone.
«زندانی شکنجهای را که تحمل کرده بود، توصیف کرد.»
“The prisoner described the torturing he endured.”
«روشهای شکنجه او وحشیانه بود.»
“His methods of torturing were barbaric.”
تفاوت با واژههای مشابه
ادبی/رسمی. اغلب به رنج روحی یا عاطفی طولانی اشاره دارد، اما میتواند جسمی هم باشد. بر پریشانی و عذاب تأکید دارد. 'او پس از از دست دادن عزیزش در عذاب زندگی میکرد.'
Literary/formal. Often refers to prolonged mental or emotional suffering, but can be physical. Emphasizes distress and anguish. 'He lived in torment after his loss.'
رایج. به رنج شدید جسمی یا روحی اشاره دارد. میتواند یک وضعیت یا یک تجربه شدید باشد. 'زندانی در عذاب بود.'
Common. Refers to extreme physical or mental suffering. Can be a state or an intense experience. 'The prisoner was in agony.'