unindicted
un·in·dict·ed/ˌʌnɪnˈdaɪtɪd/
un-notindictto formally accuse-edpast participle suffix
adjective (صفت)formal
صفت — غیرمتهم
غیرمتهمبدون اتهام رسمی
توسط مراجع قانونی به طور رسمی متهم نشده.
Not formally charged with a crime by legal authorities.
«او در پرونده کلاهبرداری متهم نشد.»
“He was unindicted in the fraud case.”
«افراد غیرمتهم نمیتوانند تحت تعقیب قانونی قرار گیرند.»
“Unindicted individuals cannot be prosecuted.”