untruthful
صفت — دروغگو
در جمله یا گفتار واقعیت را نگفتن؛ رک و صادق نبودن.
Not telling or expressing the truth; dishonest or lying.
«او در مصاحبه پاسخهای نادرست داد.»
“He gave untruthful answers during the interview.”
«شاهد در شهادت خود صادق نبود.»
“The witness was untruthful in her testimony.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. هنگام اشاره به کسی که حقیقت را نمیگوید، تقریباً قابل جایگزینی است، ولی کلمهٔ dishonest گستردهتر است و مواردی مثل تقلب یا فریب را نیز شامل میشود.
Common. Mostly interchangeable with 'untruthful' when referring to someone not telling the truth, but 'dishonest' is broader including cheating or fraud beyond just lying. E.g. 'a dishonest person' fits more contexts.
روزمره. مترادف واضح و مستقیم است، ولی lying عمل دروغ گفتن است و untruthful خصوصیت یا صفتی برای فرد یا جمله است.
Everyday. Direct and clear synonym, but 'lying' is the act itself, while 'untruthful' describes someone's general characteristic or statement. For example, 'an untruthful statement' and 'a lying statement' both work.
رایج. وقتی درباره جمله یا ادعاست، اغلب قابل تعویض است، مثلاً 'اطلاعات نادرست'. 'شخص کذایی' کمتر معمول است.
Common. Often interchangeable when referring to statements or claims rather than personal traits. 'False information' fits but 'a false person' is less usual than 'untruthful person'.