vagabond
اسم — ولگرد
کسی که محل زندگی یا کار ثابتی ندارد و از جایی به جای دیگر میرود.
A person who wanders from place to place without a permanent home or job.
«ولگرد در خیابانهای شهر پرسه میزد.»
“The vagabond wandered through the city streets.”
«قوانین محلی معمولا ولگردها را هدف میگیرند تا بیخانمانی کاهش یابد.»
“Local laws often target vagabonds to reduce homelessness.”
تفاوت با واژههای مشابه
محاورهای. وقتی حرکت بیهدف مدنظر است جایگزین واژۀ ولگرد میشود اما در متن رسمی مناسب نیست.
Informal. Can replace 'vagabond' in casual contexts when emphasizing aimless movement, e.g. 'He is a drifter.' Not suitable for formal writing.
خنثی. در اشاره به کسی که پرسه میزند جایگزین ولگرد بدون مشکل است.
Neutral. Interchangeable with 'vagabond' when focusing on someone who roams, e.g. 'a wanderer of the streets.'
متضادها
صفت — آواره
ویژه شخص یا سبکی از زندگی که با پرسهزدن و نداشتن محل ثابت مشخص میشود.
Describing a person or lifestyle characterized by wandering without a permanent home.
«او زندگی آوارهای داشت و از شهری به شهر دیگر میرفت.»
“He led a vagabond life, traveling from town to town.”
«هنرمند آواره در هر مکان الهام میگرفت.»
“The vagabond artist found inspiration in every place.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی تمرکز بر سفر مکرر است جایگزین آواره میشود اما دلالت بیخانمانی ندارد.
Formal. Can replace 'vagabond' in contexts emphasizing traveling from place to place, e.g. 'an itinerant musician.' Not used for homeless implication.
محاورهای. برای توصیف کسی که آزادانه و مکرراً حرکت میکند جایگزین مناسب است.
Informal. Interchangeable with 'vagabond' for describing someone who moves freely and frequently, e.g. 'a roving lifestyle.'