wayfare
way·fare/ˈweɪfɛər/
verb (فعل)literarypast (گذشته): wayfaredpast participle (مفعولی): wayfared-ing (حال): wayfaring3rd (سوم): wayfares
فعل — سفر کردن
سفر کردنراه رفتن
سفر کردن، بهویژه پیاده یا در مسیر طولانی.
To travel, especially on foot or by a long journey.
«آنها چند روز از کوهها عبور کردند.»
“They wayfared across the mountains for days.”
«زیارتکنندگان هر سال به زیارتگاه با پای پیاده سفر میکنند.»
“Many pilgrims wayfare to the ancient shrine every year.”